Wednesday, September 27, 2006

મનાવી ના શકે તું એ રીતે ક્યારેય નહિ રૂઠું

(An apple a day...                      ...Chennai, September-04)

મનાવી ના શકે તું એ રીતે ક્યારેય નહિ રૂઠું,
છતાં માનું નહીં તો માનજે એ રુસણું તું જૂઠું.

ઉઘાડો તો ખબર પડશે છે પાનાં યાદનાં કેવાં?
ઉપર તો માત્ર દેખાશે સદા બરછટ, કઠણ પૂંઠું.

દિવાલો ફાડીને જો પીપળો ઊગી શકે છે તો
કદી શું કોઈ મોસમમાં નહીં પર્ણાય આ ઠૂંઠું? !

સરાણે શ્વાસની કાયમ અમે શબ્દોની કાઢી ધાર,
ફકત એ કારણે કે કાવ્ય કોઈ ના રહે બૂઠું.

..અને એકાદ દિવસે ઊંઘ થોડી લાં...બી થઈ જાશે,
મને ઊઠાડવાને માટે મથશે તું, નહીં ઊઠું.

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર

સરાણ=ધાર કાઢવાનું યંત્ર.

19 Comments:

At 9/27/2006 11:49:00 AM, Anonymous પંચમ શુક્લ said...

પર્ણાય આ ઠૂંઠું - આકર્ષક અભિવ્યક્તિ.

{સરાણે શ્વાસની કાયમ અમે શબ્દોની કાઢી ધાર,
ફકત એ કારણે કે કાવ્ય કોઈ ના રહે બૂઠું.}---- ક્યા બાત હૈ?

લગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા
મને ઊઠાડવાને માટે મથશે તું, નહીં ઊઠું.

મને અંગત રીતે વાંચવામાં -માટે-- આગળ સહેજ ખટકો લાગ્યો...પણ સંવેદન એટલું ધારદાર છે કે .. પઠનના કાકુમાં એને સકેલાથી નરમ (લઘુ) કરી શકાય.

આમ તો પોતિકી વાત એ પોતિકી...છતાં આવું કૈંક થઈ શકે ખરું?
(મને ઊઠાડવાને કાજ મથશે તું, નહીં ઊઠું.)
(ઘણું મથશે મને ઊઠાડવાને તું, નહીં ઊઠું.)

 
At 9/27/2006 11:55:00 AM, Anonymous sana said...

"kadi koi mausam ma nahi parnai aa thuthu"
Not able to get this line...plz explain.

Poem shows emotional blackmail but in very innocent way.I liked it.

 
At 9/27/2006 01:42:00 PM, Blogger manvant said...

દિવાલો ફાડીને પીપળો ઊગી શકે છે !
બિલકુલ સાચી વાત કરી ડૉ.સાહેબ !
(સપન બેઠો લાગે છે હોં !)

 
At 9/27/2006 01:45:00 PM, Blogger manvant said...

ક્ષમા ! સપન નહીં......સ્વપન !

 
At 9/27/2006 08:59:00 PM, Anonymous Anonymous said...

વિવેક,

શબ્દ જ નહી પણ મૌન પણ ચૂપ છે તને વાંચીને..
..........

મીના

 
At 9/27/2006 09:08:00 PM, Anonymous ધવલ શાહ said...

સરાણે શ્વાસની કાયમ અમે શબ્દોની કાઢી ધાર,
ફકત એ કારણે કે કાવ્ય કોઈ ના રહે બૂઠું.

- શબ્દ-શ્વાસ શ્રેણીનો એક વધારે સુંદર શેર !

 
At 9/27/2006 09:15:00 PM, Blogger radhika said...

ઉઘાડો તો ખબર પડશે છે પાનાં યાદનાં કેવાં?
ઉપર તો માત્ર દેખાશે સદા બરછટ, કઠણ પૂંઠું.

i like this one most

 
At 9/27/2006 09:22:00 PM, Blogger વિવેક said...

મિત્રોની અંગત વાતોનો પોતીકો જવાબ:


પ્રિય પંચમ,

ગઝલને આટલી ચીવટાઈથી વાંચવા બદલ આભાર... આ લાગણી આપની ગઝલ માટેની સતર્કતા અને સમર્પણ દર્શાવે છે.

લગાગાગા / લગાગાગા / લગાગાગા / લગાગાગા
મને ઊઠા / ડવાને મા / ટે મથશે તું/ નહીં ઊઠું.

મક્તાના શેરમાં 'માટે' આગળ થોડો થડકો જરૂર લાગે છે, પણ છંદ તૂટતો નથી... મેં "ઊઠાડવા" શબ્દને "ગાગાલગા"ના યથાવત બંધારણમાં જ લીધો છે. છતાં રઈશભાઈનું માર્ગદર્શન જરૂરથી લઈશ...

પ્રિય સનાજી,

સામાન્યરીતે ઠૂંઠું એટલે મરી ગયેલું વૃક્ષ...પણ આશા અમર છે... જો નિર્જીવ દિવાલ ચીરીને પીપળો ઊગી શક્તો હોય તો મારા સૂકા લાકડા પર શું કદી કોઈ પર્ણ નહીં આવે?


પ્રિય મનવંતભાઈ,

સફરજનની ઉપર જે છોકરો બેઠો છે, એ "સ્વયમ" છે, સ્વપન નહીં... મારું હૃદય!

 
At 9/28/2006 08:40:00 AM, Blogger Suresh said...

અને એકાદ દિવસે ઊંઘ થોડી લાં...બી થઈ જાશે,
મને ઊઠાડવાને માટે મથશે તું, નહીં ઊઠું.


Excellant ...

 
At 9/28/2006 09:52:00 AM, Anonymous Chetan Framewala said...

વિવેક્ભાઈ,
ખુબ સુંદર ગઝલ અને અતિસુંદર અભિવ્યક્તિ.


દિવાલો ફાડીને જો પીપળો ઊગી શકે છે તો
કદી શું કોઈ મોસમમાં નહીં પર્ણાય આ ઠૂંઠું? !
** ** ** ** **
યાદનો કો' પીપળો ઊગ્યો દિવાલે,
ફૂટી કુંપળ આજે "ચેતન"નાં હ્રદયમાં.
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

..અને એકાદ દિવસે ઊંઘ થોડી લાં...બી થઈ જાશે,
મને ઊઠાડવાને માટે મથશે તું, નહીં ઊઠું.
** ** ** ** ** ** **
આટલી લાંબી થઈ છે ઊંઘ આજે!
જીંદગી "ચેતન" , વિતી ઊજાગરામાં!

જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા.

 
At 9/28/2006 12:48:00 PM, Blogger Jayshree said...

..અને એકાદ દિવસે ઊંઘ થોડી લાં...બી થઈ જાશે,
મને ઊઠાડવાને માટે મથશે તું, નહીં ઊઠું.


If I keep this in mind for more then 2 mins.. Surely I will start crying anytime..

Your words has excellent power..!!

 
At 9/29/2006 12:05:00 PM, Blogger manvant said...

ઓ.....ડૉ.સાહેબ 1
હવે સુધારી લઊં.......સ્વયમ......
આપણું હૃદય..........SWAYAM....
ક્ષમાયાચના.....................

 
At 9/29/2006 07:03:00 PM, Blogger Manish said...

સરાણે શ્વાસની કાયમ અમે શબ્દોની કાઢી ધાર...

VIV, u r getting really sharper...

 
At 9/29/2006 09:50:00 PM, Anonymous Neha said...

First of All Nice Sculpture Photography!!

ઉઘાડો તો ખબર પડશે છે પાનાં યાદનાં કેવાં?
ઉપર તો માત્ર દેખાશે સદા બરછટ, કઠણ પૂંઠું.

Over Rough Cover of Human Being soft kinda memories are living in soul ..Awsome expression!!

દિવાલો ફાડીને જો પીપળો ઊગી શકે છે તો
કદી શું કોઈ મોસમમાં નહીં પર્ણાય આ ઠૂંઠું? !

Hope Forever.....Philosophy of Life !!

I think so its a Gazal of the Month..

Thanks Vivekbhai..

 
At 9/30/2006 02:14:00 AM, Anonymous Anonymous said...

It is very noteworthy......
I am very charmed to read your poem......

 
At 9/30/2006 06:31:00 AM, Anonymous Anonymous said...

Good excellent colections

 
At 10/01/2006 05:58:00 PM, Anonymous RAJENDRA TRIVEDI,M.D. said...

DEAR VIVEK,

I READ YOUR GAZAL.
YOU ARE AN ARTIST.
YOUR WORDS ARE DUE TO YOUR "NADA."
I WOULD LIKE TO KNOW,
WHO WILL PUT YOU BACK WITH US?
HOPE,YOU BLOGGER WILL KEEP US BUSY ON THE INTERNET.
KEEP UP YOUR GOOD WORK.

 
At 10/02/2006 05:29:00 AM, Blogger deep said...

Khub Saro Sabd Sangra Chhe.....

 
At 10/29/2006 11:08:00 AM, Anonymous Anonymous said...

vaah vinay bhai mane tamari kavitao gami lage che ke tame khubaj undan purvak vicharine kavitao lakhi che.thank you tamaro ek navoj mitra (friend)rajiv

 

Post a Comment

<< Home