Friday, June 02, 2006

મુક્તક


(રસ્તો...દિલ સુધી જવાનો...! ચિત્રાંકન: ડૉ.કલ્પન પટેલ, સુરત)


      હૈયું ભરાઈ આવ્યું, છલકી ઊઠ્યાં છે આ નેણ,
                                        હું શું કહું? અધરથી પાછાં વળ્યાં છે સૌ વેણ;
      તારો આ પ્રેમ સાંધે, સંબંધ એ રીતે કે
                                        ટુકડો જડ્યો જડે ન, ક્યાંયે જડે ન કો’ રેણ.


ડૉ.વિવેક મનહર ટેલર

8 Comments:

At 6/02/2006 09:47:00 AM, Blogger Nav-Sudarshak said...

Likhaavat pan kamaal!

Chitraankan pan kamaal! Surat na badha doctors artists bani gaya ke shu?
Nice one! .... Harish Dave

 
At 6/02/2006 12:41:00 PM, Anonymous sana said...

Really Really ....Versatile...

Since last half an hour i am reading these few lines again and again.I feel that these few lines have deep meaning in within....

 
At 6/02/2006 10:39:00 PM, Anonymous Neha said...

Ya..Harish uncle saying true..

Lage che ke Surat na Batha doctors Kamal na kalakar che.

Vivekbhai tamara batha words bahu sparshi jay che!! Tamari pase kamal ni kala che.. tame atali sahajata thi kevi rite lakhi sako choo ? Another nice creation...

 
At 6/03/2006 03:52:00 AM, Blogger radhika said...

saras.......=bahu j saras

 
At 6/05/2006 05:30:00 AM, Blogger Dee said...

વિવેક ભાઈ!
ગુજરાતી બ્લોગ્સ ની દુનીયા માં પા પા પગલી ભરતાં મારાં બ્લોગ ની નોંધ લેવા બદલ આભાર.આપના જેવા નીવડેલા કવિ નો અભિપ્રાય મારે માટે ઉત્સાહ વર્ધક છે. આપના સલાહ સૂચનો મળતા રહે અને મારે માટે માનસીક તેમજ બૌદ્ધિક વિકાસ નો રસ્તો કંડારાતો રહે એવી લાલસા..
ધર્મેશ ..

 
At 6/17/2006 11:58:00 PM, Anonymous kalpan said...

thanks vivek for selecting my painting for your poem
kalpan

 
At 6/18/2006 01:10:00 AM, Anonymous kalpan said...

thanks neha andnav sudarshak for appreciating my painting
kalpan

 
At 6/21/2006 12:35:00 PM, Blogger manvant said...

દુહો :
ઘોડો ભાંગ્યો ઠેકતાં,મન ભાંગ્યું કવેણ ;
મોતી ભાંગ્યું વીંધતાં,નહીંસાંધો નહીં રેણ aojurq

 

Post a Comment

<< Home