Thursday, December 29, 2005

રેતી

મરમ જિંદગી નો કહી જાય રેતી,
ચરણરજ બની, સરમુકુટ થાય રેતી.

સતત ઝાલવું, જિદ્દ એ કોને ફળી છે?
સતત હાથ માંથી સરી જાય રેતી.

છે સંબંધ કાંઠા ની માટી સમા સૌ,
ઉડે જો જરી ભેજ, થઈ જાય રેતી.

ગયાં તારા સ્પર્શ ના ઊંટો પછી થી,
હથેળી થી દિલ માં ગરી જાય રેતી.

પ્રણય ની વિમાસણ, છે કહેવું ઘણું પણ,
તું સામે હો, પગ થી સરી જાય રેતી.

લગન હોય સાચી જો ખિસકોલી જેવી,
દિલો માહ્ય સેતુ બની જાય રેતી.

મિટાવ્યું છે અસ્તિત્ત્વ ને છેક કણ માં,
હવે જેમ ઢાળો, ઢળી જાય રેતી.

તમે સાથ છોડો, રહે શું જીવન માં?
આ ઘડિયાળ માં બસ, સર્યે જાય રેતી.


ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર

2 Comments:

At 12/31/2005 10:49:00 PM, Blogger radhika said...

Namste vivekbhai
fari ek tabib no kavita-shabdo sathe no lagav mani rahichhu.mane lage chhe k docters jivan ane mrutune atyant nikatthi nihade chhe etle e kudaratni aatli najik hase.etle j kadach emnama aasamvednao jivti hashe..jem tame anbhuvo chho...
khub sundar rachna chhe...


"gaya tara sparshna unto pachhithi
hathedi thi dil ma gari jay reti"

vanchya pachhi amstu j kaik sfuru e lakhvani gustakhi karu chhu

"jarjarit thai sambandh ni imarat have, smaran pan padghay to khari jay reti__.

 
At 1/02/2006 05:49:00 AM, Anonymous Anonymous said...

dilne sparshi jaay evi rachna...

"Chhe sambandho kathani mati sama sau, ude jo jari bhej thai jaay reti..."

 

Post a Comment

<< Home